Áður en ég lagði af stað í fjögurra mánaða heimsreisu mína hafði ég ekki neytt unnins sykurs í nákvæmlega heilt ár. Mér leið stórkostlega og langaði mig ekki í neitt sem innihélt hann. Þegar mig langaði að gera vel við mig í formi matar þá bjó ég mér til það sem mig langaði í. Eins og t.d. ís, súkkulaði, nammi, kökur, pönnukökur eða vöfflur. Allt þetta er hægt að gera án unnins sykurs og í rauninni bara allt sem manni dettur í hug. Ég tók svo tímabil áður en ég fór í ferðina þar sem ég borðaði ekki neinn einasta sykur nema ávaxtasykurinn í bláberjunum sem ég lét í chiagrautinn minn á morgnanna. Það var merkilega auðvelt og sá ég vel hversu vel það er hægt að lifa alveg án sætra freistinga.
Þegar ég var hinsvegar búin að vera að ferðast í einn mánuð um heiminn kom smá babb í bátinn. Ég var alveg komin með nóg af thailenskum mat og ákváðum við kærasti minn að fá okkur pizzu þetta kvöldið. Það leiddi til þess að ég var japplandi á magnum ís á heimleiðinni. Ég hugsaði þá kolröngu hugsun að fyrst ég hafði leyft mér pizzu myndi ég bara fara alla leið með þetta og leyfa mér smá ís líka. Það sem kom mér á óvart í kjölfarið var að ég fékk ekki sömu líkamlegu viðbrögð og heima á Íslandi ef ég fengi mér ís eða pizzu. Síðustu ár heima á Íslandi hafa verið uppfull af streitu, kvíða og stressi. Ég þoli því greinilega minna af slæmri fæðu þar heldur en þegar ég er áhyggjulaus í fríi að ferðast um heiminn.
Það voru fleiri íspinnar sem fóru ofan í mig en þetta kvöld því ég hugsaði að ég ætlaði að njóta þess að fá ekki sömu verki og viðbrögð og ég fengi heima á Íslandi. Ég fór að freistast í meira af drasli sem fer venjulega illa í mig en fór ekki eins illa í mig í ferðinni. Ég fór fljótt að taka eftir því að ég var komin í vítahring. Ég var orðin gríðarlega háð sykri og fór hann svakalega í skapið á mér. Ég varð þreytt, pirruð, húðin varð slæm, fékk hausverk og mér leið hræðilega. Hvernig gat ég látið þetta gerast? Ef eitthver veit hversu slæmur sykur er fyrir mann þá er það ég. Ég var bæði reið og sár út í sjálfa mig sem var alls ekki að laga ástandið.
Það sem bjargaði mér alveg frá því að tapa ekki geðheilsunni í þessum vítahring var að ég borðaði alltaf hollt yfir daginn. Í þeim löndum sem við höfðum eldhúsaðstöðu elduðum við alltaf mjög hollt annars reyndi ég að velja það skynsamlegasta á veitingastöðunum fyrir mig. Ég var aðallega í baráttu við naslið og fá mér eitthvað sætt eftir máltíðir. Þegar við fórum síðan til Cook Islands vorum við með litla sæta íbúð þar sem ég ákvað að hætta að freistast í unninn sykur. Við elduðum okkur alltaf holla grænmetisrétti og tókst mér loksins að ná fókus á ný.
Mér finnst mikilvægt að koma hreint fram og deila reynslu minni og sýna fólki að enginn er fullkominn og allir gera mistök. Ég hef engan áhuga á að hafa þetta blogg sem eitthverja glansmynd af lífi mínu, af og frá. Hér vil ég deila fróðleik mínum og reynslu, svo að aðrir geti lært af mér og minni reynslu. Ég held að það séu margir í sykurvítahring þar sem þeir eru háðir sykri. Sykur er í hinum ótrúlegustu vörum bara til þess eins að við þráum þá vöru aftur. Eins veldur sykur helling af aukaverkunum sem maður er kannski ekki endilega að tengja við sykurneyslu. Maður fær t.d. hausverk, slæma húð, verður sljór, þreyttur, pirraður, dapur og fer jafnvel til læknis að fá lyf við eitthvað af þessu. Margir keyra sig meira að segja áfram af orkudrykkjum til að sporna við orkuleysinu sem er alls ekki sniðugt.
Málið er það að ég myndi ekki fatta hversu mikið fíkniefni unnin sykur er ef ég hefði ekki prufað hvernig það er að lifa án hans. Maður er svo miklu frískari, skýrari og hressari án hans. Þegar maður hreinsar sig alveg af unnum sykrii og fær sér síðan eitthvað sem inniheldur hann sér maður strax áhrifin. Ég hvet þig til að prufa að lesa á vörurnar sem þú kaupir næst út í búð til að átta þig á því hvað sykur er víða. Það besta sem þú gerir fyrir þig og þína fjölskylda væri að taka allan unnin sykur úr mataræðinu. Ykkur mun ekki bara líða betur heldur munuð þið fyrirbyggja fjölda heilsukvilla og sjúkdóma.
Gangi þér vel,
Anna Guðný <3
Það eru til margar tegundir sykurs enn hér er ég að tala um unnin sykur, þennan hvíta sem við þekkjum öll. Ég hef verið að nota aðallega kókospálmasykur og stundum hunang þegar ég bý mér til eitthvað sætt vegna þess að það fer ekki illa í mig líkt og hvíti sykurinn. Það þarf einnig miklu minna magn af kókospálmasykri og hunangi til að gera hlutina sæta. Það er mikilvægt að hlusta á líkamann hvað þetta varðar og finna út hvað er best fyrir mann. Draumurinn er þó að neyta bara sykursins sem er í ávöxtum og grænmeti. Allur sykur er okkur skaðlegur og ættum við helst að sleppa honum alveg eða nota hann við sérstök tilefni. Ekkert nammi, kaka eða ís er orðið hollt þótt það innihaldi kókospálmasykur, þetta er einfaldlega bara skárri valkostur en hvíti sykurinn.
No Comments